Z cyklu: My trzy – Ewa Maria Slaska, Ela Kargol i Krystyna Koziewicz – od stycznia 2022 roku zapraszamy na comiesięczne spotkania do Polskiej Kafejki Językowej. A w listopadzie – zawsze na wspominki o tych, którzy w minionym roku odeszli m.in : Andrzej Jan Piwarski, Grzegorz Korzeniewski, Stanisław Soyka, Mirosław Chojecki, Blanka Zaborowska, a także tych, którzy byli częścią wspólnoty polskiej w Berlinie. Nasze listopadowe spotkania są właśnie po to, by okazać wdzięczność losowi za spotkania, rozmowy, dobre słowo, samą obecność na naszej ścieżce życia. Liczne zdjęcia, pamiątki, jakie posiadamy zaświadczają o ich współistnieniu. I tak, zapalając znicze, zastanawiamy się nad ulotnością ludzkiego życia, bo – jak mówi Robert Goossens –”Nie czekaj na idealny moment. Złap chwilę i uczyń ją idealną

Przynieście ze sobą pamiątki, zdjęcia tych, którzy odeszli i świeczki. Spotkanie zakończymy piosenką Seweryna Krajewskiego “Pijmy wino za kolegów”, a więc; z lampką wina, na które serdecznie zapraszamy!

Piątek, 21 listopada 2025 o godz. 19.00 Adres: Schulzestr. 1, Pankow, 13187 Berlin

Relacja

Zaduszki polonijne odbyły się 21 listopada 2025 roku w Polskiej Kafejce Językowej. Był to poruszający wieczór pełen melancholii, duchowej bliskości, refleksji nad ulotnością życia, wdzięczności za chwile, które dane było nam z nimi spędzić. Pozostały wspomnienia, one będą tak długo trwały, dopóki żywe są w naszej pamięci.

 „Człowiek żyje dopóty, dopóki trwa pamięć o nim” – ks. Jan Twardowski

To wyjątkowe spotkanie w swej formie i treści cechowała szczególna zaduszkowa atmosfera, a był to niezwykle emocjonalny punkt programu. Połączenie poezji ks. Twardowskiego i Marii Jasnorzewskiej Pawlikowskiej, projekcji filmu dokumentalnego o ś.p. Mirku Chojeckim i Wojtku Borowiku, pamiątkami po artyście Andrzeju Piwarskim (kartki świąteczne w formie obrazu), wspólnym śpiewem „Tolerancja” Stanisława Soyki oraz serią pamiątkowych zdjęć ze wspólnych spotkań polonijnych – to był czas na specjalny na wspomnienia. Upamiętniliśmy tych, którzy w 2025 zmarli, także z lat poprzednich. Do wglądu była teczka wszystkich tych, którzy żyli wśród nas i odeszli. Pozostało tylko puste krzesło. Cześć ich pamięci!

Komentarze

komentarzy