Dziennik z lat okupacji 1939-1944

24 stycznia 2018 roku w Dokumentationszentrum NS- Zwangsarbeit w Berlinie – Schöneweide odbyła się prezentacja książki Zygmunta Klukowskiego „Dziennik z lat okupacji 1939 – 1944“ z udziałem dyrektor Centrum dr Christine Glauning, która przybliżyła sylwetkę lekarza ze Szczebrzeszyna, historyka, który dokumentował tragiczne dzieje z czasów Zagłady na Zamojszczyźnie.

 

Dariusz Pawłoś  – przewodniczący Fundacji Polsko – Niemieckiej Pojednanie zwrócił uwagę na Dziennik jako dokument  polityki władz okupacyjnych, życie codzienne, nastroje ludności, wysiedlenia oraz  zbrodni niemieckich na Zamojszczyźnie.

Dariusz Pawłoś – przewodniczący Fundacji Polsko Niemieckiej Pojednanie

Na spotkaniu obecny był prawnuk  Klukowskiego Andrew (USA), który przypomniał fakt, iż  dziadek po okresie prześladowań ze strony komunistycznych władz miał szansę wyjechać do USA w 1949 roku. Pozostał jednak w Polsce kontynuując swoją misję kronikarską zostawiając przyszłym pokoleniom wiarygodne ślady czasu.

Prawnuk Klukowskiego – Andrew

O wojennych zbrodniach z okresu okupacji niemieckiej na terenach Zamojszczyzny nawiązał  historyk dr. Ingo Loose. Fragmenty zapisów  z dziennika Klukowskiego czytał aktor z Hamburga  Achim Buch.

Aktor Hamburga – Achim Buch

W niemieckich księgarniach dostępny jest „Dziennik z lat okupacji 1939 – 1944|” Zygmunta Klukowskiego w tłumaczeniu Karsten Wanke. Metropol Verlag, Berlin 2017.

Z biografii Zygmunta Klukowskiego

Był synem Felicji i Jordana – kresowej polskiej rodziny ziemiańskiej. Jego ojciec prowadził aptekę w Odessie, skąd w 1892 roku przeniósł się z rodziną do Moskwy. Zygmunt, który w tym czasie uczęszczał do gimnazjum, już w szóstej klasie włączył się aktywnie w działania tajnej organizacji uczniowskiej. Wiosną 1904 roku zdał maturę i zapisał się na medycynę na Uniwersytet Moskiewski, gdzie również należał do polskiej organizacji studenckiej. W 1905 roku brał czynny udział w strajkach studenckich. Po zamknięciu Uniwersytetu przeniósł się na Wydział Lekarski Uniwersytetu Jagiellońskiego do Krakowa.Studia medyczne ukończył w 1911 roku.

W czasie I wojny światowej był żołnierzem w służbach medycznych armii rosyjskiej i służył na froncie w Prusach Wschodnich.

W październiku 1919 roku został dyrektorem szpitala św. Katarzyny w Szczebrzeszynie. Oprócz kierowania szpitalem i prowadzenia prywatnej praktyki lekarskiej angażował się w życie lokalnej społeczności. Przez całe życie gromadził materiały dotyczące historii medycyny, historii regionu. Był członkiem Rady Bibliofilskiej, Towarzystwa Miłośników Książki w Krakowie, Klubu Dobrej Książki w Warszawie. Popularyzował wśród młodzieży wiedzę o książkach, wydawał druki bibliofilskie, książki wspomnieniowe, organizował wystawy książki. Jego prywatny księgozbiór osiągnął prawie dziesięć tysięcy woluminów.

W 1923 roku z jego inicjatywy powstało w Zamościu Koło Miłośników Książki, które – również dzięki niemu – w 1927 roku przejęło na własność i reaktywowało Bibliotekę Miejską w Zamościu. Koło prowadziło też działalność wydawniczą. Był redaktorem naczelnym czasopisma „Teka Zamojska. Kwartalnik Regionalny”. W 1937 roku za działalność bibliofilską został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi i Srebrnym Wawrzynem AkademickimPolskiej Akademii Literatury. Z jego inicjatywy w 1925 roku zorganizowano w Zamościu, w gmachu dawnego klasztoru franciszkanów, muzeum regionalne, na którego rzecz podarował duże zbiory sztuki ludowej, głównie ceramiki.

W 1939 roku włączył się w działalność konspiracyjną, był żołnierzem Związku Walki Zbrojnej, potem Armii Krajowej. Kierował Biurem Informacji i Propagandy w Zamojskim Inspektoracie AK. Przez całą wojnę był lekarzem oddziałów partyzanckich. Do szpitala przyjmował rannych żołnierzy podziemia, za co groziła mu kara śmierci. Podczas pracy konspiracyjnej zaczął też gromadzić świadectwa z okresu okupacji: dokumenty ruchu oporu na Zamojszczyźnie, wspomnienia, dzienniki i relacje (często pisane na jego zamówienie). Zebrany materiał posłużył do wydania czterech tomów Materiałów do dziejów Zamojszczyzny w latach 1939–1944. Jego dzienniki stanowiły materiał dowodowy w jednym z procesów norymberskich w listopadzie 1947 roku – w procesie funkcjonariuszy Głównego Urzędu Rasy i Osadnictwa SS. Został powołany jako świadek oskarżenia w sprawie pacyfikacji Zamojszczyzny.

Tuż po wyzwoleniu, wspólnie z kilkoma mieszkańcami Szczebrzeszyna, założył Komitet Odbudowy Szkół, dzięki któremu już 1 września 1944 zaczął się rok szkolny w miejscowym gimnazjum. Powołano także w Szczebrzeszynie Zasadniczą Szkołę Zawodową, a w 1948 roku z jego inicjatywy otwarto Miejską Bibliotekę Publiczną. W tym samym roku za swoją działalność został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.

W 1950 roku został aresztowany powtórnie (pierwszy raz na krótko w 1946 roku) za przynależność do AK, faktycznie szykanowano go za odmowę współpracy z nowymi władzami komunistycznymi i ukrycie archiwum oddziałów AK. Wojskowy Sąd Rejonowy w Lublinie skazał go na 2 lata pozbawienia wolności w zawieszeniu. Niedługo potem, w dniu 3 lipca 1952 roku, ponownie go aresztowano. Drugi pobyt w więzieniu związany był z działalnością jego syna Tadeusza, który związał się z podziemną organizacją „Kraj”, za co ten został skazany na karę śmierci i rozstrzelany 30 czerwca 1953 w więzieniu przy ulicy Rakowieckiej w Warszawie. Do dziś nie wiadomo, gdzie został pochowany.

Zygmunt Klukowski został ponownie skazany, tym razem na 10 lat. Miał wówczas 67 lat.

Po powrocie z więzienia wrócił do praktyki lekarskiej. Dopiero pod koniec życia zaczął być doceniany przez oficjalne władze. W 1956 roku został zrehabilitowany, rok później otrzymał za całokształt swej działalności nagrodę wojewódzką, w 1958 roku odznaczono go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, a 28 czerwca 1959 roku otrzymał najwyższe odznaczenie bibliofilskie – Order Białego Kruka ze Wstęgą Białej Myszy. W lipcu 1959 roku odebrał nagrodę tygodnika „Polityka” za „Dziennik z lat okupacji”, jako najlepszy zapis w najnowszej historii Polski.

Zmarł w szpitalu w Szczebrzeszynie.

www.wikipedia.org

Komentarze

komentarzy


Artykuł przeczytało 395 Czytelników
Pin It